Diensten over drie-eenheid in het Detentiecentrum

Zondagmorgen 3 juni woonden vertegenwoordigers van Vitaal Pendrecht twee diensten bij in het Detentiecentrum Rotterdam. Het ging over drie-eenheid en in de twee diensten werd dezelfde liturgie gebruikt. Toch werden het heel verschillende bijeenkomsten.
Zondagmorgen 3 juni Riet Mol en Bien Hofman hebben twee diensten bijgewoond in het Detentiecentrum Rotterdam naast vliegveld Rotterdam The Hague Airport of zoals ze dat in Rotterdam nog steeds noemen Zestienhoven.

Zondag 3 juni staat in het teken van de drie-eenheid, trinity of trinité. En de voorganger Chris Franssen had een treffend beeld meegenomen om duidelijk te maken waar bij drie-eenheid om gaat.

Het plaatje is al heel oud en werd gemaakt door W.E. Hill voor het Amerikaanse blad Puck Magazine. De titel luidde ‘Mijn vrouw en mijn schoonmoeder’. Het idee was niet nieuw want er bestond al een Duitse ansichtkaart uit 1888 waarop een afbeelding stond waarop de tekening van Hill is gebaseerd.
In de psychologie wordt de tekening ook vaak gebruikt.

De pastor van het Detentiecentrum wilde ermee duidelijk maken hoe je de relatie tussen de vader, de zoon en de heilige geest kan zien. Hij liet de mensen kijken naar de foto en sommige vrijwilligers hielpen de gedetineerden om de beide manieren waarop je het plaatje kunt interpreteren kan zien.
Hij zei dat je als het ware een ‘click in your brain’ moest maken. Even een knop omzetten.

Geen gemakkelijke zaak voor mensen in het Detentiecentrum Rotterdam.

De gedetineerden waren mensen, die uitgeprocedeerd zijn en wachten op hun uitzetting of voor een hele tijd vast zitten in het centrum. Dat laatste kan omdat ze geen status in Nederland kunnen krijgen en het land van herkomst hen niet wil hebben.

De pastor houdt de dienst drie keer. Twee volgden elkaar op en de derde was ‘s middags. Hij wordt bijgestaan door vrijwilligers. Joëll speelde op het keyboard en Ineke speelde dwarsfluit. John en Christel hielpen bij de dienst en de voorbereidingen en Riet Mol, Bien Hofman en Rieks Westrik hielpen ook bij de twee diensten ‘s morgens.

De taal was wisselend Nederlands, Engels en Frans. De liturgie was vooral in het Engels en gedeeltelijk in het Frans en sommige dingen in het Nederlands

De eerste groep was het grootst 50 mannen met heel verschillende achtergronden, Chinees, Afrikanen, Oost Europeanen. De Bijbeltekst werd door één van hen in het Engels en in het Frans gelezen. Matthew Chapter 28 verse 16 till 20 of Matthieu chapitre 28 verse 16 à 20.

De discipelen gingen naar Galilea naar de berg waar Jezus hen had heen gestuurd en aanbaden hun heer. Hij verscheen aan hen en gaf hen de opdracht om alle volken zijn discipel te maken en hen te dopen in de naam van de vader, van de zoon en de heilige geest. Drie namen, drie aspecten, toch één god.

Er werd aandachtig geluisterd naar de teksten en de uitleg van de pastor. Er werd uit volle borst meegezongen met de liederen en aan het eind werden er op een altaartje kaarsjes gebrand voor dierbaren van de gedetineerden.
De pastor had bij aanvang van de diensten ook aan één van de kerkgangers gevraagd de paaskaars aan te steken en er werden ook een aantal andere kaarsen ontstoken.

Na afloop vonden er korte gesprekken plaats met de vrijwilligers. De soms ingewikkelde situatie van mensen die vast zaten in het centrum werd verduidelijkt.

Eén van de bewakers had het heel erg te doen met een oudere dame uit Burundi. Zij sprak geen taal die één van de bewakers machtig zijn. Zij moest ook bij alles geholpen worden. Ze kan niet de ‘straat op’ en niet terug naar Burundi.

Bien Hofman sprak een moeder met haar jonge dochtertje Anna. Ze worden van de week op het vliegtuig gezet naar Moskou en Anna wilde graag Nederlandse boekjes hebben.

Bien is dat later spullen af gaan geven. Riet was al eerder geweest en had boodschappen gedaan voor de gedetineerden.

Anna en haar moeder kwamen in de tweede dienst. De kerkgangers waren toen vooral vrouwen en een aantal mannen. Drie jonge mensen uit Albanië. De jongste was er nog maar een week. Hij sprak geen andere taal dan Albanees.

Diep onder de indruk gingen de vrijwilligers van Vitaal Pendrecht terug.

Op de onderste foto is Chris Franssen, de pastor, te zien tijdens de bijeenkomst over Pendrecht houdt van vrijheid in de Passage. Chris brengt op de foto verslag uit van het werkgroepje waaraan hij deelgenomen had.

Het bericht daarover is terug te zien via deze link.