Annie woonde met haar gezin in de Sliedrechtstraat. Ze heeft in al die jaren heel wat buren zien komen en ook weer gaan. Ze onderhield met de meeste buren een warme relatie en hielp als het nodig was, maar de buren hielpen haar ook graag.
Ook voor Pendrecht heeft ze veel betekend, haar dagen waren goed gevuld met al het vrijwilligerswerk dat ze heeft gedaan.
Het bestaat nu niet meer, maar begin 1991 besloten de Rooms-katholieke Sint Bavokerk, de gereformeerde Christus Triomfatorkerk en de hervormde Open Hofkerk om een inloophuis op te richten. Dit inloophuis startte aan de Ossenisseweg in een winkelpand en sinds 2005 was het gevestigd in de Sint Bavokerk (ingang via de blauwe deur naast de pastorie aan de Slinge).
In het Inloophuis “Het Verhaal” kwamen jarenlang mensen bij elkaar om gezelligheid aan elkaar te beleven. Veel mensen vonden het ook fijn om samen iets te doen, zoals schilderen, gewoon een praatje maken, een kopje koffie of thee, sjoelen etc. De sleur van alle dag werd op die manier omgezet in een stukje gezelligheid. Wie wilde dat nou niet? Even eruit en toch dicht bij huis zijn en andere mensen zien. En Annie droeg in grote mate bij aan de gezelligheid. Ook werd er gegeten en gekookt door vrijwilligers. Was je geen kok, dan hielp je met de tafels te dekken en de afwas te doen.
De Kerkbode van de Open Hofkerk werd door vrijwilligers bezorgd toen het nog een grote bloeiende hervormde gemeente was met veel leden. De flat bij de Metro werd destijds aangeduid met “De Open Hof flat” Ook Annie zag het als haar plicht om een gedeelte van de wijk te voorzien van de bode.
Werken voor blinden en slechtzienden
Wat bijna niemand wist is dat ze tot aan haar pensioen heeft gewerkt als home teacher voor blinde en slechtziende mensen. Dat was geen vrijwilligerswerk, maar een betaalde baan. Alhoewel ze ook in haar baan meer deed dan gebruikelijk. Ze kreeg hier weliswaar minder voor dan de meeste collega’s die hier op een andere manier voor waren aangenomen, maar het was ondanks dat een redelijk goed betaalde baan. Een aanbod om ditzelfde werk in een andere stad tegen een beter salaris, en met daarbij een mooie grote woning, te gaan doen heeft ze, omdat de kinderen niet wilden verhuizen afgeslagen. Dat was Annie; een lieve bescheiden vrouw.
Annie en het Pendrecht Theater
15 jaar lang was Annie actief bij het Pendrecht Theater, het theater van Cees Bavius, Pieta Bot en vooral van bewoners van de wijk. Haar eerste voorstelling was ‘Alleen de bomen zijn nog van toen’, die ze samen met Thea Abma en Nel van Dijk 89 keer heeft gespeeld door heel Nederland. Het ging over het Pendrecht van toen en van nu, en over hoe belangrijk het is elkaars verhalen te leren kennen. Zelfs in China was de voorstelling te zien op een groot scherm.
Na de ‘Pendrecht Monologen’ speelde ze een onvergetelijke rol in ‘de Pendrecht Dialogen’, waarin oudere bewoners samen speelden met een grote groep jongeren uit de wijk. Met deze ontroerende voorstelling is ze zelfs op tournee geweest in Birmingham, Engeland. Veel toneelstukken volgden, waaronder ‘de Pendrecht Dromen en Idealen’, ‘de Pendrecht Soap’, ‘Scrooge’ (het tweede stuk waarin ook één van haar kleindochters meedeed), ‘Midzomernachtliefde’, ‘Vensters’, ‘Midwintervriendschap’ en ‘Wat een tijd!’. Annie was er altijd bij, 15 voorstellingen lang; ze kende haar teksten snel, en leefde zich goed in in haar zo verschillende rollen. Altijd betrokken bij het theater, bij haar medespelers en het publiek, heeft ze mensen door haar rollen laten lachen en huilen en heeft ze veel respect afgedwongen, ook bij jonge mensen in de wijk.
Annie, bedankt voor alles wat je gedaan hebt voor ons Pendrecht.
Annie van der Velden en Nel van Dijk
Rechtsboven: Pieta Bot heeft alle prachtige stukken geschreven. Onder: met achter zich de oudere en ook de jeugdige acteurs en actrices Cees Bavius de regisseur.
De laatste groepsfoto, voor de meeste Pendrechtenaren zijn het bekende gezichten.
Evelien van der Velden
Pieta Bot
Bien Hofman