Ik ben op 15 januari 2001 begonnen bij de B.O.P (bewoners Organisatie Pendrecht), toen gevestigd op de Ossenisseweg, als administratief medewerker en in het begin was dat erg wennen. Na jaren voor Thuiszorg Rotterdam gewerkt te hebben waar je achter de voordeur bij bewoners kwam, was het nu kantoorwerk en later ‘voor’ de voordeur ook vaak op straat.
De eerste officiële krant is uitgegeven in 1986, maar daarvoor is er door mevrouw Rinie (haar achternaam weet ik niet meer) al een begin gemaakt met een nieuwsbrief.
Toen ik eraan mee ging werken, bestond de redactie uit Wim Scheepers, Mario Bosch en opbouwwerker Rieks Westrik.
Nu gaat alles digitaal, maar destijds was het plak- en knipwerk en ik vond het fascinerend om de mannen bezig te zien en dat er uiteindelijk een heuse krant tevoorschijn kwam. Alles nog in zwart/wit en geel en natuurlijk het oog niet te vergeten. Het oog was en is nog steeds belangrijk, omdat het de ‘kijk’ op de wijk weergeeft.
De krant maken was een avondgebeuren, omdat Wim en Mario allebei op de dag werkten. In mijn herinnering hebben we met heel veel plezier de krant gemaakt. In het begin zette ik alleen de koffie, omdat Wim en Mario zo op elkaar ingewerkt waren dat ze (zeker) mijn hulp daar niet bij nodig hadden. Hoe vaak ik niet geroepen heb dat koffie ingeschonken stond… “Jaha we komen zo” en voor de zoveelste keer dronken ze dan ‘kouwe koffie’.
Wat ik later erg leuk vond, was het maken van de “reportages” op straat. De vuilcontainers kwamen in Pendrecht en heel veel mensen waren ongerust dat kinderen erin konden vallen. Nou, Rieks en ik de straat op. Toen we bij een pasgeplaatste container kwamen, zag hij een jongetje en liep hij naar hem toe, tilde hem op en zette hem in de opening van de klep. Hup, een foto en in In de Kijkerd (toen kon dat nog). Het verbaasde gezicht van het jongetje zal ik nooit vergeten.
Ook gingen we vaak bij mensen thuis een interview afnemen en hiervoor maakte ik gebruik van mijn Thuiszorg contacten. Ik introduceerde en Rieks nam het interview af. Burgemeester Opstelten kwam in de wijk en Rieks moest een ouder echtpaar zoeken in de Stellendamstraat voor een bezoek en een gesprek met foto. Maar ja hoe doe je dat? Nou, je gaat op afstand staan en kijkt naar de ramen. Zie je strookjes broderie gordijnen voor de ramen? Dan kun je er bijna zeker van zijn dat je goed zit. En ja hoor bingo, mooi bezoek, mooi interview en mooie foto’s.
De ouderen die we bezochten vonden het leuk als we kwamen, zo dat is weer eens iets anders.
Toen Pendrecht Zet Door gelanceerd werd door de gemeente en Woonstad, werd ook het blad een magazine en zijn er heel wat vergaderingen geweest met Mario erbij om de basis in de gaten te houden en het toch vooral een wijkblad voor de bewoners te laten met natuurlijk het OOG. En zo ging het en nu is het nog steeds een mooi magazine met een mooie uitstraling. Elke keer een andere hoofdkleur en mooie foto’s. Tegenwoordig zijn er digitale blogs, websites en nieuwsbrieven, maar ik vind het nog steeds fijn om het blad in de brievenbus te krijgen om lekker op de bank het papieren magazine te lezen.
Pendrecht kan trots zijn dat er nog steeds (jonge) mensen zijn die het stokje over hebben willen nemen en bezig willen zijn voor hun wijk.
Tot slot heel veel dank aan de gemeente Rotterdam, Woonstad en Stichting De Verre Bergen voor het mogelijk maken van het magazine en vooral niet te vergeten alle lof en dank voor de talloze vrijwilligers die de afgelopen 40 jaar door vaak weer en wind de In de Kijkerd bezorgd hebben.
Rotterdam, 9 april 2026
Bien Hofman
