Van 1991 tot en met 2019 was ik betrokken bij de samenstelling van In de Kijkerd, waarschijnlijk ben ik daarmee het langst verbonden geweest aan het Pendrechtse wijkperiodiek.
De eerste uitgave van de wijkkrant was in A4-formaat en had nog geen naam, op de laatste pagina stond dan ook een oproep om een passende naam te bedenken. Daar kwamen acht reacties op en de keuze viel op de naam In de Kijkerd. De uitdrukking “in de kijkerd lopen” betekent: opvallen, de aandacht trekken. En dat was het hoofddoel van de krant: de aandacht trekken om de Pendrechtenaren op de hoogte te houden van wat er in de wijk gebeurt. Na het eerste nummer verschijnt In de Kijkerd nog twee keer in A4-formaat, vanaf maart 1989 werd het een echte krant met op de voorpagina het gele oog wat een indirecte verwijzing naar de naam was.
Hoe ben ik in de redactie terecht gekomen? Dat was nog in de tijd dat In de Kijkerd werd uitgegeven door de Bewonersorganisatie Pendrecht (BOP) en tien keer per jaar verscheen. Het was een wijkkrant bestaande uit vier pagina’s met een grote variatie aan nieuws. Op de achterpagina stond altijd de raadfotorubriek “Waar is dit nou?” en in de zomer van 1991 reageerde ik uitgebreid op een foto. Opbouwwerker Ben van Zanten kreeg mijn epistel onder ogen en had meteen in de gaten dat het om iemand ging die veel van de wijk afweet en graag schrijft. Prompt werd ik uitgenodigd om langs te komen voor een gesprek met als resultaat dat ik vanaf dat moment iedere maand deze rubriek ging verzorgen. Het vervolg laat zich raden: in 1993 kreeg ik de vraag of ik toe wilde treden tot de redactie en ook daar volgde van mijn kant een positief antwoord op.
Aan mijn tijd bij de BOP bewaar ik nog altijd fijne herinneringen, vooral de periode aan de Ossenisseweg met opbouwwerker Rieks Westrik. Het redactieteam van In de Kijkerd was maar klein, in feite deden Wim Scheepers en ik het uiteindelijke lay-outwerk. Het is in dit digitale tijdperk nauwelijks voor te stellen maar het opmaken van de krant gebeurde toen nog ouderwets met schaar en lijm: ik maakte de stukjes op de computer en Wim plakte deze op vier grote vellen die dan naar de drukker gingen. Vaak was het een heel gepuzzel om alles passend te krijgen maar we kwamen er altijd uit, iets wat ik ook herken in mijn functie als roostermaker. Het werken op de redactie ging vergezeld van vele koppen koffie en het was altijd een voldaan moment als aan het einde van de (soms lange) avond de vier vellen in een speciale doos gingen die de volgende dag naar de drukker werd gebracht.
Eind 2005 is Wim ziek geworden, zo lang als het nog ging kwam hij naar de BOP om met de krant te helpen maar in mei 2006 liet hij weten dat het wat betreft In de Kijkerd voorbij is. We hadden het in de redactie natuurlijk al zien aankomen maar toch was het een schok. In september 2006 is Wim overleden en ook het einde van het handmatige opmaken van de krant kwam in zicht.
In november 2007 verschijnt In de Kijkerd voor het laatst als krant, vanaf 2008 is het een magazine in kleur dat digitaal wordt opgemaakt en daarmee was het klassieke knippen en plakken voorgoed verleden tijd. Behalve van de BOP werden er in het nieuwe magazine ook artikelen van Woonstad Rotterdam (toen nog de Nieuwe Unie) en de toenmalige deelgemeente Charlois opgenomen, de naam en het oog zijn tot op de dag van vandaag gebleven.
Per 1 januari 2012 is de BOP opgegaan in Vitaal Pendrecht en sindsdien veranderde het karakter van In de Kijkerd. Hierdoor werd mijn band met het blad steeds minder en daarmee ook het plezier om er aan mee te werken. Na lang wikken en wegen heb ik daarom in de zomer van 2019 besloten om aan het einde van dat jaar te stoppen als redactielid, in het laatste magazine van dat jaar stond een terugblik op die periode.
Toch ben ik nog betrokken bij In de Kijkerd want het bezorgen doe ik nog steeds, dat doe ik al meer dan 25 jaar. Mijn bezorgwijk is vrij groot maar wel heel afwisselend. De Goudkust behoort eveneens tot mijn bezorgwijk, de Wissekerkestraat en de hofjes in de Kortgenestraat zijn plekken waar de gemiddelde Pendrechtenaar nooit komt. Het bezorgen hoop ik nog lang te kunnen volhouden, ik vind het nog steeds leuk om te doen en het is altijd een fijn moment als Vitaal Pendrecht mailt met de mededeling dat de nieuwe In de Kijkerd er is.
Mario Bosch